برنامه نویسی به زبان c# قسمت نوزدهم

مدت زمان متغیر ها

صفات متغیر ها شامل نام، نوع، اندازه و مقدار می باشد.هر متغیر در برنامه دارای صفاتی اضافی است، از جمله مدت زمان و برد.

مدت زمان یک متغیر که دوره حیات نیز نامیده می شود، دوره ای است

 که در طی آن متغیر در حافظه وجود دارد.تعدادی از متغیر ها در زمان کوتاهی وجود دارند.برخی به طور تکراری ایجاد و تخریب می شوند.و برخی دیگر در کل اجرای برنامه وجود دارند.

برد متغیر جایی است که شناسه متغیر (یعنی نام) می تواند در برنامه ارجاع شود.برخی از متغیر ها در سراسر برنامه ارجاع می شوند.در حالی که سایر متغیر ها از بخش های خاصی از برنامه قابل ارجاع هستند.

متغیر های محلی رد یک متد (یعنی پارامتر ها و متغیر های تعریف شده در بدنه متد) دارای مدت زمان خودکار هستند.متغیر های مدت زمان خودکار زمانی ایجاد می شوند که کنترل برنامه به معرفی آنها برسد، یعنی هنگامی وجود دارند که بلوک تعریف کننده آنها فعال شود و هنگام خروج از بلوک تخریب می شوند.متغیر های مدت زمان خودکار را متغیر های خودکار یا متغیر های محلی می نامیم.

متغیر های نمونه یک کلاس در صورتی توسط کامپایلر مقدار دهی می شوند که مقادیر اولیه آنها فراهم نشده باشد.متغیر های انواع داده اصلی با صفر، متغیر های bool با  false و مراجع با null مقدار دهی می شوند.برخلاف متغیر های نمونه یک کلاس ، متغیر های خود کار باید پیش از استفاده توسط برنامه نویس مقدار دهی شوند.

توجه: متغیر های خودکار باید پیش از استفاده مقدار آنها در یک متد مقدار دهی شوند.در غیر این صورت کامپایلر یک پیغام خطا را صادر می کند.

متغیر های متد زمان ایستا از زمانی وجود دارند که کلاس تعریف کننده آنها در حافظه بار شود.سپس این متغیر ها تا خاتمه برنامه باقی می مانند. حافظه آنها هنگامی تخصیص  و مقدار دهی می شود که کلاس های آنها در حافظه بار شود. اما این امر بدان معنا نیست که این شناسه ها ضرورتا می توانند در برنامه استفاده شوند.(برد آنها ممکن است محدود باشد)

قوانین برد:

برد گاهی فضای معرفی نامیده می شود، یک شناسه برای یک متغیر ، مرجع یا متد، بخشی از برنامه است که شناسه می تواند دستیابی شود.یک مرجع یا متغیر محلی در بلوکی که تعریف می شود، می تواند تنها در ان بلوک یا در بلوک های تو در تو در آن بلوک استفاده شود.برد های ممکن برای یک شناسه ، برد کلاس و برد بلوک هستند.

اعضای یک کلاس دارای برد کلاس هستند. و در چیزی تحت عنوان فضای تعریف کلاس قابل رویت هستند. برد کلاس با آکولاد چپ باز } تعریف کلاس شروع شده وبا آکولاد بسته راست { خاتمه می یابد. برد کلاس به متد های یک کلاس اجازه می دهد تا به تمام اعضای تعریف شده در ان کلاس دستیابی داشته باشند.البته اعضای static استثنایی برای این قانون هستند، به عبارتی ، تمام متغیر های نمونه  و متد های یک کلاس برای متد های کلاسی سراسری هستند که در آن تعریف شده اند.(یعنی متد ها می توانند متغیر های نمونه را مستقیما اصلاح کرده  و سایر متد های کلاس را احضار کنند).

شناسه ها در داخل بلوکی معرفی می شوند که دارای برد بلوک است(برد معرفی متغیر محلی). برد بلوک با معرفی شناسه شروع شده  و با آکولاد راست خاتمه بلوک { ، به پایان می رسد.متغیر های محلی یک بلوک دارای برد بلوک هستند.درست  مانند  پارامتر های متد که متغیر های محلی متد می باشند.هر بلوک ممکن است حاوی معرفی متغیر ها باشد . هنگامی که بلوک ها در بدنه متدی تو در تو می شوند و شناسه ای در بلوک خارجی معرفی می شود که دارای نامی مشابه با شناسه معرفی شده در بلوک داخلی است، خطایی تولید می شود.از طرف دیگر، اگر یک متغیر محلی در متدی دارای نامی مشابه با یک متغیر نمونه باشد، مقدار در متد فراخوان (برنامه اصلی) پنهان می شود.تا وقتی که اجرای متد خاتمه یابد.

توجه: از نامهای متغیر محلی که نامهای متغیر نمونه را پنهان می کنند، دوری کنید.

 

امام صادق (عليه السلام) : هرکه سه بار از تو خشمگین شد و حرف زشتی نزد با او طرح دوستی افکن. کتاب نصایح صفحه 146

 

ذکر مطلب با ذکر منبع بلا مانع است