آخ خدا نصیب گرگ بیابون نکنه. خسته شدم از بس با این SQl ور رفتم.آخرش هم نصف چیزایی که می خواستم نریخت. به هر حال آموزش نصبشو تو یکی از سایت ها دیدم و براتون گذاشتم. گرچه همه این ها رو خودم رعایت کرده بودم و بازم هم به اندازه موهای سرم ارور می گیره.من باید دوباره ویندوز بریزم اینجور نمیشه.

رای نسخه های Standard و Enterprise ویندوز نگارش 2000 یا 2003 سرور لازم است.نسخه های Developer و Express بر روی ویندوز XP هم نصب می شوند.ابتدا بهتر است ویندوز شما کاملا به روز باشد. اکنون DVD مربوط به SQL Server را داخل درایو بگذارید تا برنامه Autorun آن اجرا شود.

اگر Autorun اجرا نشد بر روی DVD دابل کلیک کنید تا Autorun اجرا شود و اگر باز هم اجرا نشد روی DVD کلیک راست کنید و گزینه Open یا Explore را انتخاب کنید و سپس برنامه Autorun.exe را اجرا کنید (نام این فایل ممکن است به دلیل شرکت ارائه دهنده نرم افزار چیز دیگری باشد). پس از اجرای Autorun و ظاهر شدن برنامه نصب ؛ گزینه Server Components, Tools, Books Online and Samples را انتخاب کنید تا ضفحه زیر ظاهر شود.
در این صفحه License Agreement زا بخوانید و سپس تیک قسمت I accept … را بزنید.

اکنون برنامه نصب پیش نیاز های مورد نیاز را آزمایش می کند.اگر کامپیوتر شما به روز باشد می توانید در این قسمت Next را بزنید و به مرحله بعد بروید در غیر این صورت برنامه ممکن است یک سری از پیش نیاز ها را خودش نصب کند یا اینکه با دادن آدرس وب ، از شما بخواهد که آنها را بارگزاری و نصب کنید.

اگر هیچ مشکلی در این قسمت وجود نداشته باشد شما باید بتوانید شکل زیر را ببینید.

و سپس صفحه خوش آمد گویی به نمایش در می آید که در حقیقت آغاز عملیات نصب است.

پس از فشردن دکمه Next ، برنامه نصب بررسی می کند که آیا ممکن است در طی روال نصب مشکلی پیش آید یا نه .این کار با بررسی قابلیتهای مورد نیاز که باید در نرم افزار های مختلف وجود داشته باشد ، انجام می شود. ممکن است در این قسمت با بعضی هشدارها مواجه شوید مانند عدم وجود IIS و یا پایین بودن توان کامپیوتر برای اجرای SQL Server.اگر این اخطارها به صورت زرد (Warning) باشند می توانید از آنها صرف نظر کنید هر چند این کار توصیه نمی شود ولی ممکن است در صورت عدم وجود بعضی از نرم افزارها ، قسمتی از قابلیتهای SQL Server نصب نشوند و قابل استفاده نباشند مثلا اگر IIS بر روی سیستم نصب نشده باشد ، شما قادر به نصب و استفاده از Reporting Service نخواهید بود.
در این قسمت نیز Next را می زنیم.

پس از این قسمت ، برنامه نصب شروع به انجام کارهای اولیه مورد نیاز برای نصب می کند.

پس از این مرحله نوبت به وارد کردن اطلاعات مربوط به مجوز Server می رسد.این اطلاعات را وارد نموده و سپس Next را بزنید.

در این قسمت می توانید سرویسهایی که به آنها احتیاج دارید را انتخاب کنید تا نصب شوند.بسته به تنظیمات کامپیوتر شما ، ممکن است بعضی از سرویس ها قابل انتخاب نباشند.

شما در این قسمت می توانید با انتخاب هرکدام از سروسها دکمه Advanced را بزنید و تنظیمات دقیق تری ا انجام دهید ولی تنظیمات پیش فرض آن برای کار معمولی کافی است.دقت کنید که دو مورد اول و آخر انتخاب شده باشند.قسمت اول سرویس دهنده پایگاه داده و قسمت آخر نیز ابزار لازم برای کارکردن با سرویس دهنده مانند Management Studio را بر روی کامپیوتر نصب می کند

در این قسمت باید تعیین کنید که سرور نصب شده ، سرویس دهنده پیش فرض SQL Server خواهد بود یا با یک نام متمایز خواهد شد.از حالت دوم در مواقعی که شما چندین سرویس دهنده SQL Server بر روی یک سرور دارید یا نسخه های متفاوتی از SQL Server مانند SQL Server 200 و SQL Server 2005 را بر روی کامپیوتر نصب کرده اید ، استفاده می شود.
دقت کنید که این کار به دلیل پایین آوردن سرعت کار سرویس دهنده و نیز مشکل شدن مدیریت سرویس دهنده های SQL توصیه نمی شود.

در این قسمت شما باید یک حساب کاربری بسازید تا سرویس دهنده SQL با دسترسی های مربوط به آن اجرا شود.ممکن است اکثر افراد در این قسمت تیک Use The Built-in System Account را بزنند و وارد قسمت بعد شوند اما این کار اصلا توصیه نمی شود و باعث پایین آمدن امنیت سرویس دهنده می شود.فرض کنید که شما یک Host دارید و به افراد مختلف اجازه می دهید از SQL Server نصب شده بر روی سرور شما استفاده کنند.اگر SQL Server با استفاده از System Account نصب شده باشد ، کاربران مختلف در صورت داشتن اطلاعات کافی و استفاده از روالهای .Net خواهند توانست از حساب کاربری که SQL Server با آن اجرا می شود سوء استفاده نموده و به تمام سیستم دسترسی پیدا کنند.شما در این قسمت می توانید با انتخای گزینه Customize for each account این تنظیمات را برای هرکدام از سرویس ها به صورت جداگانه تنظیم نمایید

پس از تنظیم حساب کاربری با فشردن کلید Next شما وارد تنظیمات اعتبارسنجی – Authentication سرویس دهنده SQL می شوید.شما می توانید از تنظیم Windows Authentication Mode استفاده کنید یا با انتخاب حالت Mixed Mode ، به SQL Server نیز اجازه دهید که حساب های کاربری مربوط به خود را نیز اعتبار سنجی کند.اعتبار سنجی Windows دارای امنیت بیشتری است اما کار کردن با آن و نیز مدیریت حسابهای کاربری آن کمی مشکل تر است مخصوصا در برنامه های ASP.Net لذا می توانید حالت Mixed Mode را انتخاب کرده و پسورد sa را وارد کنید.کاربر sa قدرتمند ترین حساب کاربری SQL Server می باشد.

پس از این تنظیمات نوبت به تنظیم خصوصیات مربوط به نحوه ذخیره سازی و مقایسه رشته ها می شود.برای این تنظیمات ، Dictionary order, Case insensitive for use with 1256 (Arabic) character set را انتخاب می کنیم.Dictionary order برای حالت فارسی در مورد بعضی از حروف کار نمی کند ولی در SQL server 2008 این موضوع حل شده است.حالت Case insensitive یعنی SQL Server نباید به کوچک یا بزرگ بودن حروف حساسیتی نشان دهد .من تا کنون هیچ سرویس دهنده ای را به صورت Case sensitive نصب نکرده ام و کسی را نیز ندیده ام که این کار را بکند بنا براین ، حالت Case insensitive را انتخاب کنید.قسمت آخر تنظیمات نیز مشخص می کند که ما می خواهیم این تنظیمات برای زبان عربی قابل استفاده و سازگار باشد.دقت کنید که این استاندارد همیشه رعایت شود چون بین دو ستون با دو Collation مختلف ، انجام عملیات مختلف مقایسه ای یا زدن Join به راحتی (بدون تبدیل Collation ) امکان پذیر نیست.

در صفحه بعد از سما سوال می شود که آیا تمایل دارید که اطلاعات نصب شما شامل تنظیمات سخت افزاری یا خطاهای به وجود آمده به Microsoft ارسال شود یا نه.پس از تنظیم حالتهای مورد نظر خود در این قسمت کلید Next را بزنید.

پس از این کار ، تنظیمات انتخاب شده توسط شما نمایش داده می شود تا در صورت تمایل بتوانید با زدن دکمه Back بتوانید آنها را تغییر دهید.اگر از تنظیمات خود مطمئن هستید ، کلید Install را بزنید

اکنون نصب سرویس دهنده SQL آغاز شده و برنامه نصب ، قسمتهای مورد نیاز را تک تک نصب می کند. پس از تمام شدن عملیات نصب شما می توانید از سرویس دهنده SQL استفاده کنید.

منبع

اگر نتوانیم آزاد زندگی کنیم بهتر آن است که مرگ را با آغوش باز استقبال کنیم.  گاندی

مفهوم ميدان:

مقداري است كه يك فيلد مي تواند به خود بگيرد. مانند فيلد نمره ميدان آن از صفر تا بيست است. به دليل پيچيدگي پياده سازي ميدان براي بانك اطلاعاتي معمولا نرم افزار هاي بانك اطلاعات ميدان را پياده سازي نمي كند. و معمولا نرم افزارهاي DBMS بعضي از ميدانها را پياده سازي مي كند.

مانند پیاده سازی میدان برای آدرس دانشجویان

نقش ميدان در پايگاه اطلاعاتي:

درصورتی که میدان را به صورت واقعی پیاده سازی کنیم سه نوع کنترل بر روی بانک امکان پذیر می شود:

1- كنترل مقداري پرس و جوها:

مقادير يك صنعت خاصه در طول حيات يك صفت خاصه از مقدار ميدان برگرفته مي شود به عبارت ديگر بايد در  ميدان وجود داشته باشد (قاعده جامعيت خاص) مانند فيلد نمره كه ميدان آن بين صفر تا بيست است اين پرسش  كه دانش آموزاني را استخراج كنيد كه نمره آنها بيش از بيست و دو است نادرست است.

2- كنترل سمانتيك (پرس و جوها):

ممكن است در صفت خاصه از يك نوع باشند (براي مثال عددي باشد) اما هر كدام ماهيت متفاوت باشد (مثلا شماره دانشجويي وشماره ي شناسنامه)اين دو را نميتوان را با يكديگر مقايسه كرد مانند دانشجوي را پيدا كنيد كه شماره دانشجويي آن بزرگتر از شماره شناسنامه آن باشد اين سئوال فاقد سمانتيك است.

3- تسهيل در پاسخگويي بعضي از پرس وجوها:

در بعضي از پرس و جوها سئوال در مورد رابطه ها يا خود بانك است مثلا در  كدام جدول اطلاعاتي در مورد دانشجو است اين سئوالي از كاتالوگ بانك است. یعنی اگر میدان ها در کاتالوگ بانک ذخیره شود این نوع سئوالهای پیشرفته را می توان پاسخ داد.

مفاهيم مدل رابطه ايی:

مدل رابطه ایی توسط ریاضیدان معروف آقای کاد طراحی شده است.

‌تعريف رابطه همان تعريف رياضي آن مي باشد كه داراي دامنه و برد است و چند تايي هايي مرتب را شامل مي شود

هر رابطه از يك Heading  و يك Body تشكيل مي شود. معمولHeading ثابت است ولي body متغير است .

Heading  مجموعه اسامي صفات خاصه را Heading مي گويند . Body مجموعه اي از چندتايي هاي مرتب كه متغيرند.

رابطه هر زير مجموعه اي از ضرب كارتزين n ميدان است.

هیچ آرزوئی برای شما خلق نمی شود مگر اینکه قدرت تحقق آن نیز داده شود. البته برای رسیدن به آن باید تلاش کنید. (ریچارد باخ)

hijacking نوعي حمله ضد امنيتي در شبكه است به طوريكه حمله كننده ارتباط را در دست مي گيرد. درست مانند يك هواپيما ربا كه كنترل پرواز را بدست مي گيرد.(hijacking به معناي هواپيما رباست.) در يك نوع از اين حمله ها در حاليكه قرباني ارتباط خود را با جايي برقرار كرده و در حال انجام كار خود است، هيجاكر كنترل اين ارتباط را در دست مي گيرد. حمله كننده مانع از رسيدن پيغام ها مي شود و در عوض پيغام خود را براي طرفين مي فرستد. و در اين حال طرفين گمان مي كنند كه مستقيماً با هم در ارتباط هستند.

 هيجاكرها براي اين كار از يك نرم افزار استفاده مي كنند كه در برابر كاربر همانند يك سرور ظاهر مي شود و در برابر سرور مانند يك كاربر ظاهر مي شود. و به اين ترتيب مخفيانه خرابكاري را شروع مي كند. به اين ترتيب خرابكار مي تواند به پيغامهاي شما دسترسي داشته باشد يا آنها را آن طور كه دوست دارد دستكاري كند و سپس ارسال كند.

يك نوع ديگر از هيجاكينگ ها مربوط به مرورگرها هستند. در اين نوع كاربر به سايتي غير از آنچه درخواست كرده است هدايت مي شود. از اين نوع خرابكاري دو نوع وجود دارد كه در يك نوع از آن خرابكار به اطلاعات دومين كه در سرور ثبت شده است دست پيدا مي كند. و آنها را تغيير مي دهد به طوريكه با درخواست يك صفحه از طرف كاربر صفحه اي جعلي براي او باز مي شود. معمولاً اين صفحات توسط همين خرابكارها ساخته شده است. در اين صفحه پيغامي نمايش داده مي شود به اين شرح كه اين وب سايت مسدود شده است. در حاليكه اين گونه نيست و فقط يك سرور از كار افتاده است. جلوگيري از اين نوع هيجاكينگ مشكل است چون مديران معمولاً بر روي اطلاعات سيستم نام دامنه روي سرور خود كنترل دارند ولي بر روي سرورهاي DNS پايين دست كنترلي ندارند. در نوع ديگر خرابكار ايميل هاي معتبر را پيدا مي كند و inbox آنها را پر مي كند. اين نوع از حمله قابل پيشگيري است.

در نوع ديگري از هيجاكينگ خرابكار به سادگي دوميني با نام شبيه به نام يك وب سايت ديگر ثبت مي كند. اين نام معمولاً از غلط املائي يا اشتباهات تايپي حاصل مي شود. كه در اين نوع معمولاً كاربر را به يك سايت غير اخلاقي (با هدف كسب درآمد) هدايت مي كند.

شکسپیر می گوید بدترین گناه این است که به کسی که تو را راستگومی پندارد دروغ بگویی

انتخاب مادربرد ، يکی از تصميمات مهم در زمان تهيه و يا ارتقاء يک کامپيوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثير مستقيم بر عملکرد فعلی سيستم ، بيانگر انعطاف سيستم در زمان ارتقاء نيز می باشد . قابليت های فعلی يک کامپيوتر و پتانسيل های ارتقاء آن در آينده ، جملگی به نوع مادربرد انتخابی بستگی خواهد داشت . امروزه بر روی مادربردها ، پورت های پیشرفته ای نظیر( Fireware(IEEE 1394و یا USB 2.0 و حتی کارت های ( تراشه ) صدای شش کاناله و کنترل های RAID وجود داشته که می توان از آنان در زمان ارتقاء سیستم و بدون نياز به نصب امکانات جانبی ديگر ، استفاده بعمل آورد.

درزمان انتخاب یک مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن تهیه کننده ( خريدار ) مطرح می گردد: مادربردها چگونه با يکديگر مقايسه می گردند؟ پارامترها ی سنجش و وزن هر کدام چیست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی ). معيار انتخاب یک مادربرد چیست ؟ Chip set

جایگاه مادربرد
مادربرد ، پردازنده و حافظه سه عنصرحیاتی در کامپیوتر بوده که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نیز بنوعی رقم خواهد خورد.انتخاب مناسب یک مادربرد از جمله تصمیمات مهمی است که دامنه آن گريبانگير تجهيزات سخت افزاری ديگر نيز خواهد شد. انتخاب یک مادربرد قديمی و از رده خارج ( ولو اینکه در حال حاضر پاسخگوی نیازها و خواسته ها باشد ) می تواند زمينه بروز مسائل متعددی در ارتباط با ارتقاء و افزايش توان عملياتی کامپيوتر در آينده را بدنبال داشته باشد . فراموش نکنيم ما کامپيوتر را نه بخاطر خود بلکه بخاطر اجرای برنامه ها ( در حال حاضر و آينده ) تهيه می نمائيم

ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با مادربرد، می توان به موارد زیر اشاره نمود :
• Chip Set مادربرد ، عملياتی حياتی و مهم نظير روتينگ داده از هارد ديسک به حافظه و پردازنده را انجام و اين اطمينان را بوجود می آورد که تمامی دستگاههای جانبی و کارت های الحاقی ، قادر به گفتگو ( ارتباط ) با پردازنده می باشند . تولید کنندگان مادربردها ، با افزدون چیپ ست های متفاوت بر روی مادر برد تولیدی خود نظير کنترلر RAID و پورت های Fireware ، قابليت ها ی مادربرد توليدی خود نسبت به ساير محصولات مشابه را نشان می دهند .
چیپ ست های موجود بر روی یک مادربرد ، باعث اعمال محدودیت در رابطه با انتخاب نوع پردازنده ، حافظه و ساير تجهيزات جانبی ديگر نظیر کارت گرافیک ، کارت صدا و پورت های USB 2.0 می گردد. ( برخی از امکانات فوق نظير کارت صدا ، می تواند بعنوان پتانسيل های ذاتی همراه مادربرد ارائه گردد). اغلب مادر بردهائی که از یک نوع مشابه Chip set استفاده می نمایند ، ویژگی های متعارفی را به اشتراک گذاشته ( به ارث رسیده از Chip set) و کارآئی آنان در اکثرموارد مشابه می باشد. آگاهی از نوع پردازنده ، حافظه ، سرعت کنترل کننده IDE ، کارت گرافیک و صدا ، می تواند کمک مناسبی در خصوص انتخاب مادربرد را ارائه نمايد (خصوصا” در موارديکه از Chip set مشابه استفاده می گردد ) .
• پردازنده : تولید کنندگان مادربرد در برخی حالات ، فهرست مادربردهای تولیدی خود را بر اساس نوع سوکتی که مادربرد حمایت می نماید ، ارائه می نمایند. مثلا” سوکت 478 برای P4 و سوکت A برای Athlon . در اکثر کاربردهای تجاری ، کاربران تفاوت مشهودی را در ارتباط با سرعت بین دو پردازنده Athlon و P4 مشاهده نمی نمایند در حاليکه ممکن است تفاوت قيمت آنان مشهود باشد.بهرحال نوع و سرعت پردازنده ای که می تواند همراه يک مادر برد استفاده شود ، يکی از نکات مهم در رابطه با انتخاب مادربرد است .
• حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam DDR )Double Date Rate) استفاده می نمایند . البته هنوز مادر بردهائی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده می نمایند. ( تعداد این نوع از مادربردها اندک است ).حافظه های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می نماید ، انتخاب گردد . تولید کنندگان مادربرد ،حافظه های DDR را بر اساس سرعت Clock و یا پهنای باند تقسیم می نمایند . سرعت این نوع از حافظه ها ( DDR ) به ترتیب از کندترین به سریعترین نوع ، بصورت زیر می باشد :
DDR200 ( aka PC1600) , DDR266 ( PC2100) , DDR333(PC2700) , DDR400(PC3200)
بردهایی كه از RDRAM استفاده می نمايند دارای Chip set اینتل 850 یا 850E می باشند. این نوع از حافظه ها ( RDRAM ) می بایست بمنظور افزایش کارآئی ، بصورت زوج بر روی مادربرد استفاده شده و اسلات های خالی توسط CRIMM تکميل ( پر) گردند.حافظه ها ی RDRAM، قادر به تامین پهنای باند بالای مورد نياز برنامه هائی با حجم عملیات سنگین در ارتباط با حافظه، می باشند.( برنامه های ویرایش فیلم های ویديوئی و یا بازیهای سه بعدی گرافیکی) . قیمت حافظه های RDRAM نسبت به حافظه های DDR دو برابر است .حافظه های RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه می گردند : PC800 و PC1066 . در صورت انتخاب پردازنده ای از نوع P4 که بر روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء می گردد، سرعت بيشتر پردازنده معيار اصلی انتخاب قرار گيرد . در زمان انتخاب حافظه ، می بايست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روی آن دقيقا” بررسی گردد.
• صدا و گرافیک : اكثر مادربردهای موجود دارای كارت صدا بوده و بندرت می توان مادربردی را يافت که فاقد اين قابليت باشد. آخرین مدل مادر بردها دارای چیپ ست دیجیتالی صدای 6 كاناله بوده كه برای بازی ها و فايل های MP3 مناسب تر می باشد. در صورتيکه قصد نصب يک کارت صدا بر روی مادر برد بمنظور افزايش کيفيت صدا وجود داشته باشد ، می توان با استفاده از Jumper و يا BIOS سيستم ، کارت صدای موجود بر روی مادربرد ( OnBoard ) را غير فعال و از کارت صدای مورد نظر خود استفاده نمود .در صورتيکه بخواهيم از بازی های کامپيوتری استفاده نمائيم که دارای گرافيک سه بعدی می باشند ، می بايست كارت گرافیك موجود بر روی مادربرد را غيرفعال و يک کارت گرافيک متناسب با نوع نياز را بر روی مادر برد نصب نمود.در اين رابطه لازم است به اين نکته دقت شود که مادربرد انتخابی دارای اسلات AGP باشد .امروزه اکثر كارت های گرافیكی موجود از اسلات AGP بمنظور ارتباط با كامپیوتر استفاده می نمایند.
• نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی : اكثر مادربردها، با استفاده از یك كنترلر IDE از درایوهای ATA/100 یا ATA/133 پشتیبانی می نمایند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بین دو استاندارد فوق ، بسیار ناچیز بوده و اين امر نمی تواند تاثیر چندانی در رابطه با انتخاب يک مادربرد را داشته باشد.انتخاب مادربردهایی كه توانایی پشتیبانی از RAID را دارند بسیار حائز اهميت است . با استفاده از كنترلر فوق ، می توان بر روی یك كامپیوتر از دو هارددیسك بطور همزمان استفاده نمود. بدين ترتيب ، اطلاعات بر روی دو هارددیسك ذخيره و در صورت خرابی يک هارد ديسک ،می توان از هارددیسك دیگر استفاده نمود. (تهیه یك كنترلر RAID بتنهائی مقرون بصرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب ، مادربردی برگزيده شود که از RAID حمايت می نمايد).
• ارتباطات ( اتصالات ) : اکثر مادربردها دارای پورت هایی نظير : اترنت،‌USB2.0 و FireWire می باشند .برخی از مادربردهای جديد ، دارای امکاناتی بمنظور خواندن Flash Memory می باشند. اخیرا”‌ مادر بردهایی به نام Legacy free

تشریح مشخصات
در اكثر موارد تهیه یك مادربردجديدهمراه با خرید پردازنده و حافظه اصلی نیز می باشد. بدين دليل لازم است بررسی لازم در خصوص تاثير اين قطعات بر کارآئی مادربرد نيز مورد بررسی و توجه قرار گيرد .فراموش نکنيم که همواره پردازنده های جديد و با سرعت بالا دارای قيمت بمراتب بالاتری نسبت به نمونه های قبل از خود بوده و در صورتيکه ضرورتی به استفاده از پردازنده های جديد ، سريع و در عين حال گران وجود ندارد ، می توان با توجه به نوع نياز خود از پردازنده های ديگر( با سرعت کمتر نسبت به آخرين مدل های موجود ) که با مادربرد انتخابی نيز مطابقت می نمايند، استفاده نمود.
يکی از اجزاء مهم هر مادربرد ، Chip set می باشد که اطلاعات متنوعی را در ارتباط با توانائی مادربرد مشخص می نمايد . نوع پردازنده و حافظه ای که مادربرد می تواند حمايت نمايد ، برخاسته از نوع Chip set يک مادربرد است . در برخی حالات نوع Chip set موجود بر روی يک مادربرد ، بيانگر نوع پورت های صدا، ويدئو و کارت شبکه نيز می باشد ( عناصر فوق بصورت onboard بر روی مادربرد تعبيه می شوند ) . در زمان انتخاب يک مادربرد لازم است به اين نکته دقت شود که تفاوت بسيار بالائی بين مادربردها از لحاظ قيمت وجود نداشته و می توان با در نظر گرفتن تمامی جوانب مادربردی را انتخاب نمود که دارای امکانات جانبی نظير کارت شبکه و کنترلر RAID باشد. ( تفاوت قيمت بين اين نوع از مادربردها با مادربردهائی که فاقد امکانات فوق ، می باشند زياد نمی باشد) .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک مادربرد در نظر گرفت :
• حمایت از پردازنده :
حداقل : قادر به حمایت از پردازنده های رایج نمی باشد .
پیشنهادی : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد .
حداکثر : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد.
توانائی مادربرد انتخابی در رابطه با حمايت از پردازنده های موجود ، يکی از تصميمات مهم در زمينه انتخاب يک مادربرد است ( حمايت ازپردازنده های خانواده AMD و يا اينتل ) .
• نوع حافظه :
حداقل : DDR 200/266
پیشنهادی : DDR266/333 یا PC800/1066 Rambus
حداکثر : DDR333/400 یاPC1066Rambus
نوع و سرعت حافظه ای که بهمراه يک مادربرد نصب می گردد ، تاثير مستقيمی بر کارآئی و در عين حال قيمت يک کامپيوتر دارد. حافظه های Rambus ، قابل استفاده بر روی تعداد اندکی از مادربردها بوده و قيمت آنان بمراتب بيشتر از حافظه های SDRAM می باشد .
• اتصالات جانبی :
حداقل : USB 1.1
پیشنهادی : USB 2.0 در صورت امكان FireWire
حداکثر : USB 2.0 و FireWire
در صورتيکه تصميم به تهيه تجهيزات جانبی نظير چاپگر، دوربين های ديجيتال و درايوهای خارجی CD-RW وجود داشته باشد ( درآينده ) ، پيشنهاد می گردد مادربردی تهيه گردد که دارای پورت های USB2.0 و Firewire باشد .
• عناصر مجتمع و پیوسته :
حداقل : كارت صدا
پیشنهادی : كارت صدای دیجیتالی، كارت شبكه و در صورت امكان پشتیبانی ازویدئو
حداکثر : كارت صدای دیجیتالی و كارت شبكه
اكثر مادربردها دارای امکانات از قبل تعبيه شده ای در رابطه با کارت صدا می باشند ( Onboard ) . در مادربردهای پيشرفته تر امکانات لازم در خصوص كارت های صدای 6 كاناله دیجیتال و كارت شبكه نيز پيش بينی شده است .برخی از مادربردها دارای تراشه های لازم بمنظور حمايت از گرافیك بوده که كه باعث کاهش هزينه ها خصوصا” در رابطه با کاربرانی می گردد که نوع استفاده آنان از کامپيوتر ، ضرورت وجود کارت های گرافيک قدرتمند را کم رنگ می نمايد .
• نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی :
حداقل : ATA /100
پیشنهادی : ATA/133 در صورت امكان RAID
حداکثر : ATA/133. RAID در صورت امكان Serial ATA
سرعت اينترفيس هارد ديسک و ساير دستگاههای IDE استفاده شده را مشخص می نمايد.استاندارد جدید Serial ATA در مادربردهای جدید استفاده می شود(افزايش سرعت اينترفيس ).برخی از مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم می نمايند. در چنين مواردی می توان از دو هارددیسك در یك سیستم استفاده بعمل آورد. بدين ترتيب کارآئی سيستم افزايش و در موارديکه يکی از هاردديسک ها با مشکل مواجه شود ، امکان استفاده از هارد ديسک دوم وجود خواهد داشت .
نکاتی دررابطه با تهیه مادربرد
• بررسی Chip sets . تولید كنندگان متعددی اقدام به توليد Chip set می نمايند .شركت هائی مانند Intel، Via،‌SIS، و NVida اكثر چیپ های موجود در بازار را تولید نموده و می توان تمامی آنان را به دو گروه عمده تقسیم نمود: چیپ هائی كه از پردازنده های اينتل حمايت می نمايند و چیپ هائی كه از پردازنده های AMD پشتیبانی می نمایند.Chip sets ، مشخص كننده نوع حافظه ،‌ سرعت پردازنده و نوع تجهیزات جانبی نظیر صدا و ويدئو می باشد که مادربرد قادر به حمايت از آنان می باشد.
• عدم تهيه سريعترين پردازنده : تهيه سریعترین پردازنده موجود، مستلزم پرداخت هزينه بالائی خواهد بود . سرعت آخرين پردازنده با يک و يا دو مدل پائين تر، تفاوت محسوسی نخواهد داشت .
• تهيه سريعترين حافظه ای که ماربرد قادر به حمايت از آن می باشد . تفاوت مشهودی در ارتباط با کارآئی سيستم و در موارديکه از حافظه های با سرعت پائين تر استفاده می شود ، وجود نخواهد داشت ولی در صورتيکه تصميم به افزايش حافظه در آينده گرفته شود ، پیدا نمودن حافظه ای با همان ظرفیت بسیار راحت تر خواهد بود( با توجه به اين واقعيت که ممکن است در زمان افزايش حافظه ، پيدا نمودن حافظه های قديمی مشکلات خاص خود را دارا باشد ).
• توجه به بروز برخی از مشکلات مرتبط با کارت های گرافيک همراه مادربرد . چیپ ست هائی كه امکانات گرافيک را بهمراه مادربرد ارائه می نمايند ( Onboard ) ، بخشی از حافظه سیستم را جهت ذخیره اطلاعات گرافیكی ، استفاده نموده که همين موضوع می تواند کاهش کارآئی سيستم را بدنبال داشته باشد. پیشنهاد می گردد در صورت تهيه مادربردی با قابليت فوق ، چیپ گرافیكی آنرا غیر فعال و از یك كارت گرافیكی ارزان قیمت استفاده گردد. درصورتيکه در آینده قصد استفاده از گرافیك بالا وجود داشته باشد ، می توان مادربردی را انتخاب که دارای ايننترفيس AGP باشد.
• تهيه مادربردی با مشخصات بيش از نياز فعلی . در زمان انتخاب يک مادربرد سعی گردد ، مادربردی انتخاب گردد که امکان حمايت از RAID ،‌ كارت شبكه ،پورت USB2 و FireWire را دارا باشد. استفاده از چنين مادربردهائی از لحاظ اقتصادی نيز مقرون بصرفه بوده و در صورت نياز به استفاده از قابليت های فوق ، می توان از پتانسيل های مادربرداستفاده نمود( بدون هزينه مجدد)

منبع: وبلاگ I.C.T

کسی که دارای عزمی راسخ است ،جهان را مطابق میل خویش عوض می کند . گوته

هاب از جمله تجهیزات سخت افزارى است كه از آن به منظور برپاسازى شبكه هاى كامپیوترى استفاده مى شود . گرچه در اكثر شبكه هائى كه امروزه ایجاد مى گردد از سوئیچ در مقابل هاب استفاده مى گردد، ولى ما همچنان شاهد استفاده از این نوع تجهیزات سخت افزارى در شبكه هاى متعددى مى باشیم .

در این مطلب قصد داریم به بررسى هاب و نحوه عملكرد آن اشاره نمائیم . قبل از پرداختن به اصل موضوع لازم است در ابتدا با برخى تعاریف مهم كه در ادامه بدفعات به آنان مراجعه خواهیم كرد ، بیشتر آشنا شویم .

Doamin : تمامى كامپیوترهاى عضوء یك domain هر اتفاق و یا رویدادى را كه در domain اتفاق مى افتد ، مشاهده و یا خواهند شنید .

Collision Domain : در صورت بروز یك تصادم ( Collision ) بین دو كامپیوتر، سایر كامپیوترهاى موجود در domain آن را شنیده و آگاهى لازم در خصوص آن چیزى كه اتفاق افتاده است را پیدا خواهند كرد . كامپیوترهاى فوق عضوء یك Collision Domain یكسان مى باشند. تمامى كامپیوترهائى كه با استفاده از هاب به یكدیگر متصل مى شوند ، عضوء یك Collision Domain یكسان خواهند بود ( بر خلاف سوئیچ ) .

Broadcast Domain : در این نوع domain ، یك پیام broadcast ( یك فریم و یا داده كه براى تمامى كامپیوترها ارسال مى گردد) براى هر یك از كامپیوترهاى موجود در doamin ارسال مى گردد . هاب و سوئیچ با موضوع broadcast domain برخورد مناسبى نداشته ( ایجاد حوزه هاى مجزاء ) و در این رابطه به یك روتر نیاز خواهد بود .

به منظور برخورد مناسب ( ایجاد حوزه هاى مجزاء ) با collision domain ، broadcast domain و افزایش سرعت و كارائى یك شبكه از تجهیزات سخت افزارى متعددى استفاده مى شود . سوئیچ ها collision domain مجزائى را ایجاد مى نمایند ولى در خصوص broadcast doamin بدین شكل رفتار نمى نمایند . روترها ، broadcast domain و collision domain مجزائى را ایجاد نموده و در مقابل هاب ، قادر به ایجاد broadcast doamin و Collision domain جداگانه نمى باشد . شكل زیر یك نمونه هاب هشت پورت را نشان مى دهد ( D-Link DE-808TP 10Mbps Ethernet 8-Port Mini-Hub ) .

آشنائى با نحوه عملكرد هاب

هاب ، یكى از تجهیزات متداول در شبكه هاى كامپیوترى و ارزانترین روش اتصال دو و یا چندین كامپیوتر به یكدیگر است . هاب در اولین لایه مدل مرجع OSI فعالیت مى نماید . آنان فریم هاى داده را نمى خوانند ( كارى كه سوئیچ و یا روتر انجام مى دهند ) و صرفا” این اطمینان را ایجاد مى نمایند كه فریم هاى داده بر روى هر یك از پورت ها ، تكرار خواهد شد.

گره هائى كه یك اترنت و یا Fast Ethernet را با استفاده از قوانین CSMA/CD به اشتراك مى گذارند ، عضوء یك Collision Domain مشابه مى باشند . این بدان معنى است كه تمامى گره هاى متصل شده به هاب بخشى از Collision domain مشابه بوده و زمانى كه یك collision اتفاق مى افتد ، سایر گره هاى موجود در domain نیز آن را شنیده و از آن متاثر خواهند شد .
كامپیوترها و یا گره هاى متصل شده به هاب از كابل هاى ( UTP (Unshielded Twisted Pair ، استفاده مى نمایند. صرفا” یك گره مى تواند به هر پورت هاب متصل گردد. مثلا” با استفاده از یك هاب هشت پورت ، امكان اتصال هشت كامپیوتر وجود خواهد داشت .زمانى كه هاب ها به متداولى امروز نبودند و قیمت آنان نیز گران بود ، در اكثر شبكه هاى نصب شده در ادارات و یا منازل از كابل هاى كواكسیال، استفاده مى گردید.

نحوه كار هاب بسیار ساده است . زمانى كه یكى از كامپیوترهاى متصل شده به هاب اقدام به ارسال داده ئى مى نماید ، سایر پورت هاى هاب نیز آن را دریافت خواهند كرد ( داده ارسالى تكرار و براى سایر پورت هاى هاب نیز فرستاده مى شود ) . شكل زیر نحوه عملكرد هاب را نشان مى دهد .

همانگونه كه در شكل فوق مشاهده مى نمائید ، گره یك داده ئى را براى گره شش ارسال مى نماید ولى تمامى گره هاى دیگر نیز داده را دریافت خواهند كرد . در ادامه ، بررسى لازم در خصوص داده ارسالى توسط هر یك از گره ها انجام و در صورتى كه تشخیص داده شود كه داده ارسالى متعلق به آنان نیست ، آن را نادیده خواهند گرفت .

عملیات فوق از طریق كارت شبكه موجود بر روى كامپیوتر كه آدرس MAC مقصد فریم ارسالى را بررسى مى نماید ، انجام مى شود .كارت شبكه بررسى لازم را انجام و در صورت عدم مطابقت آدرس MAC موجود در فریم ، با آدرس MAC كارت شبكه ، فریم ارسالى دور انداخته مى گردد .

اكثر هاب ها داراى یك پورت خاص مى باشند كه مى تواند به صورت یك پورت معمولى و یا یك پورت uplink رفتار نماید . با استفاده از یك پورت uplink مى توان یك هاب دیگر را به هاب موجود، متصل نمود. بدین ترتیب تعداد پورت ها افزایش یافته و امكان اتصال تعداد بیشترى كامپیوتر به شبكه فراهم مى گردد .روش فوق گزینه اى ارزان قیمت به منظور افزایش تعداد گره ها در یك شبكه است ولى با انجام این كار شبكه شلوغ تر شده و همواره بر روى آن حجم بالائى داده غیر ضرورى در حال جابجائى است. تمامى گره ها ، عضوء یك Broadcast domain و collision domain یكسانى مى باشند ، بنابراین تمامى آنان هر نوع collision و یا Broadcast را كه اتفاق خواهد افتاد ، مى شنوند .

در اكثر هاب ها از یك LED به منظور نشان دادن فعال بودن ارتباط برقرار شده بین هاب و گره و از LED دیگر به منظور نشان دادن بروز یك collision ، استفاده مى گردد . ( دو LED مجزاء ) . در برخى از هاب ها دو LED مربوط به فعال بودن لینك ارتباطى بین هاب و گره و فعالیت پورت با یكدیگر تركیب و زمانى كه پورت در حال فعالیت است ، LED مربوطه چشمك زن شده و زمانى كه فعالیتى انجام نمى شود، LED فوق به صورت پیوسته روشن خواهد بود .

LED مربوط به Collision موجود بر روى هاب ها زمانى روشن مى گردد كه یك collision بوجود آید . Collision زمانى بوجود مى آید كه دو كامپیوتر و یا گره سعى نمایند در یك لحظه بر روى شبكه صحبت نمایند . پس از بروز یك Collision ، فریم هاى مربوط به هر یك از گره ها با یكدیگر برخورد نموده و خراب مى گردند . هاب به منظور تشخیص این نوع تصادم ها به اندازه كافى هوشمند بوده و براى مدت زمان كوتاهى چراغ مربوط به collision روشن مى گردد . ( یك دهم ثانیه به ازاى هر تصادم ) .
تعداد اندكى از هاب ها داراى یك اتصال خاص از نوع BNC بوده كه مى توان از آن به منظور اتصال یك كابل كواكسیال ، استفاده نمود . پس از اتصال فوق ، LED مربوط به اتصال BNC روى هاب روشن مى گردد.

آن چه به پروردگار مديونيم , دوست داشتن ديگران است

براي راه اندازي خودكار يك فايل به صورت اتوران از روي سي دي يك فايل با نام Autorun.inf شاخه اصلي سي دي قرار داده مي شود اين فايل را به كمك يك برنامه ويرايشگر متن مانند notepad بسازيد ساختار معمول اين فايل به صورت زير  است:

[autorun]

open = setup.exe

icon = setup.exe

قرار دادن اين فايل  در ريشه سي دي سبب ميشود كه برنامه setup.exe در هنگام قرار دادن سي دي  در داخل سي دي دررايو به صوررت خودكار اجرا شود در صورتي كه فايل setup.exe در ريشه اصلي نباشد و در شاخه ديگري قرار داشته باشد بايد مسير را به طور كامل ذكر كرد مانند:

open = \installfolder\setup.exe

راز شادي در لذت پاک بردن از چيزهاي ساده است

پس از باز شدن برنامه ، از منوی File ، گزینه Open را انتخاب کنید. سپس در پنجره جدید باز شده یک عکس را برای نمونه انتخاب کرده و روی دکمه Open کلیک نمایید.
حالا عکس مورد نظر شما در برنامه باز شده است.

مهر زدن قطعه ای از عکس
در Paint قابلیت مخفی وجود دارد که با استفاده از آن میتوانید قطعه ای از عکس را همانند مهر کردن تکرار کنید.
برای این کار در داخل نوار ابزار برنامه ، ابزار Select را انتخاب کنید (مستطیل نقطه چین). سپس بر روی قسمتی از عکس با استفاده از موس یک مستطیل ایجاد کنید. اکنون دست خود را روی دکمه Ctrl نگه دارید و مستطیلی را که ایجاد کردید جابجا کنید و رها کنید. همواره دستتان که روی دکمه Ctrl است این عمل را ادامه دهید تا قطعه عکس انتخاب شده همانند عمل مهر زدن تکرار گردد.

ساییدن قطعه ای از عکس
با استفاده از این قابلیت مخفی ، میتوانید قطعه ای از عکس را همانند عمل ساییدن روی کل عکس بکشانید.
برای این کار در داخل نوار ابزار برنامه ، ابزار Select را انتخاب کنید (مستطیل نقطه چین). سپس بر روی قسمتی از عکس با استفاده از موس یک مستطیل ایجاد کنید. اکنون دست خود را روی دکمه Shift نگه دارید و مستطیلی را که ایجاد کردید جابجا کنید. تا زمانی که دستتان روی دکمه Shift باشد این عمل تکرار خواهد شد.

کوچک و بزرگ کردن قطعه ای از عکس
قابلیت مخفی دیگری که در Paint وجود دارد کوچک و بزرگ کردن قطعه ای از عکس به شکلی است که دیگر اجزای عکس تغییری نکند.
برای این کار در داخل نوار ابزار برنامه ، ابزار Select را انتخاب کنید (مستطیل نقطه چین). سپس بر روی قسمتی از عکس با استفاده از موس یک مستطیل ایجاد کنید. اکنون دست خود را روی دکمه Ctrl نگه دارید و یکی از دکمه های + و – را بزنید. دکمه های Ctrlو+ عکس قطعه انتخابی را بزرگ و دکمه Ctrlو- قطعه انتخابی را کوچک میکند.
لازم به ذکر است که این ترفند را میتوانید روی تمامی ابزارهای ایجاد نقاشی نیز اجرا کنید. به فرض مثال در نوار ابزار ، ابزار Brush (قلم مو) را انتخاب نمایید. اکنون دست خود را روی دکمه های Ctrl و + نگاه دارید تا نقطه بزرگتر شود.

ثروت هر زبان بسته به ثروت فکر و احساسی است که این زبان قدرت تعبیر آن را ندارد. دکتر علی شریعتی